باسم رب الحسین علیه السلام:

ای پسر فاطمه:

نه ما فراموش می کنیم و نه فراموش می شود داغ تو ای امام شهیدم. دلمان گرفته است که همراه دعوت شدگان به حرمت نیستیم. امسال روزی مان نبوده است که پیاده بیاییم و عهدمان را با تو ای امام خوبان، تازه کنیم، اما مگر نه آنکه هر دلی به یاد شما بسوزد و هر اشکی که در مصیبت شما جاری شود، فطرس ملک مخلصانه به محضر آسمان می برد. پس ما نیز به یاد شما گریه می کنیم و برای آنچه که بر شما رفته است، عزاخانه دلمان را علم سیاه می زنیم.

ای فطرس ملک:

شاهد باش که ما نیز مشتاق به زیارت حرم حسین بودیم. تو سلام ما را به محضر شاه تشنه لب برسان و بگو: "ای کاش با شما بودیم. ای کاش، بودیم و یاری تان می کردیم. ای کاش، که نمی گذاشتیم عباس بن علی، در کنار شریعه فرات، پرپر شود. ای کاش بودیم و اجازه نمی دادیم علی اکبر به میدان برود. ای کاش بودیم و برای طفلان حرمت آب می آوردیم. ای کاش بودیم و از حرم و حرمت اهل بیت مصطفی، پاسداری می کردیم و هزاران ای کاش دیگر که همه اش به آرزو در دلمان مانده است...". سلام ما را برسان و بگو امسال که نشد بیاییم. اما عهدمان به جاست و با فریادمان به بلندای تاریخ می گوییم: لبیک یا حسین، لبیک یا حسین، لبیک یا حسین.

ای امان زمان:

تسلیت ما را در مصیبت جد غریب و شهید تان پذیرا باشید. اگر این مصیبت ها که می خوانند این قدر بر ما سنگین است، پس حال شما در مصیبت جدتان چگونه است. ای به فدای شما باد همه زندگی من. شما هر آنچه ما می شنویم، می بینید. لا حول و لا قوه الا بالله. آجرک الله فی مصیبه الحسین. آجرک الله فی مصیبه العباس. آجرک الله فی مصیبه کربلا.

این روزها که حرامیان خیال برشان برداشته دوباره آتش به حرم خواهر امام شهیدمان بزنند، مردانی مرد، آستین همت بالا زده اند تا نگذارند دوباره آتش به حرم زینب سلام الله بیافتد. آنها نیز از قافله زوار اربعین اگر چه جا مانده اند، اما آنان حسینی ترند که عهدشان با خون است و مگر نه عهد ما با حسین این است که در دفاع از حریمش از جان و مال و فرزند و اهل و عیال بگذریم. دعایشان کنید که نبرد نهایی نزدیک است و این بار پرچم حسین بالاتر است. عمود خیمه عباس بن علی پایین نخواهد آمد انشاءلله. مخصوصا برای این سه مرد:

 

زیارت اربعین یادتان نرود. و فی الختام لبیک یا حسین.