" با من بگو از انچه سنگيني سينه توست ."

گنجشك گفت:

 " لانه كوچكي داشتم ، ارامگاه خستگي هايم بود و سرپناه بي كسي ام . تو همان را هم از من گرفتي . اين توفان بي موقع چه بود ؟ چه مي خواستي از لانه محقرم كجاي دنيا را گرفته بود "؟

 و سنگيني بغضي راه بر كلامش بست. سكوتي در عرش طنين انداز شد . فرشتگان همه سر به زير انداختند.

خدا گفت:

 " ماري در راه لانه ات بود . خواب بودي . باد را گفتم تا لانه ات را واژگون كند.

 آنگاه تو از كمين مار پر گشودي . گنجشك خيره در خدايي خدا مانده بود.

 " و چه بسيار بلاها كه به واسطه محبتم از تو دور كردم و تو ندانسته به دشمني ام بر خاستي".