رسیده تا به انتها ، کاسه صبر من ولی

به سنت قدیمی ات

دوباره تو نیامدی !

قرار این دل غمین ،  نگاه کن چه خسته ام

تمام عمر اندکم ، به پای تو نشسته ام

شکایتی نمی کنم ، که طی شود به هر طریق

ولی چه می شود اگر

تو بشکنی سکوت را

سکوت می کشد مرا...

چه طعنه ها شنیده ام ، برای این نیامدن

نه از زبان دشمنان ، همین کلام دوستان

ولی به رغم این همه

نمی شود خیال من ، خالی از خیال تو

و من برای این خیال

دوباره تازه می کنم ، قرار دیدن تو را.

اگر چه بی حضور تو ، گذشته لحظه های من

دلم گواه می دهد ، به وعده نگاه تو

و من همیشه منتظر

 به حسرت همان نگاه !

یا زهرا (س)