می گذرد  این عمر ما و همیشه این اوقات در گردشیم که در پناه صاحب نفسی دل را به مهمانی

محبت بسپاریم و آشیان تنگ دلمان را با نفس گرم آشنایی شریک شویم.

این روزها قصه دلتنگی ما عالمی را پریشان کرده. دیگر رنگ رخساره ما رسوای عالمی شده

است. نیازی به غیب نیست، عیان است داستان آوارگی ما.

بگذریم از حدیث نفس...

مطلب اینگونه بود که مشغله روزگار طاقت نوشتن از ما گرفته بود، اما امروز فراغت کامل دارم

تا دوباره زنده کنم این صفحه ضمیرم را.

می گفت ما زیاد دیده ایم  بلای روزگار را، اما دریغ از خود باختن. اما امروز مشاهده احوال تو ای

 دوست پریشانم کرد. ما دیدیم طوفان بلا ، اما آن کجا و این قصه ویرانی تو کجا.

باور کنید امروز من خراب تر از همیشه ام، نه برای خود، امروز خراب رفیقم.

یا زهرا(س)